uta czerwiec

loga na www miedzy banery

Goldhofer

loga na www miedzy banery

MAN TGX MY24 Banner 1170 x 150

loga na www miedzy banery

Mercedes lipiec

loga na www miedzy banery

VAT Polska banner

loga na www miedzy banery

Prilo 1170x150

loga na www miedzy banery

1980x617pix

Master truck baner

Transport na potrzeby własne od A do Z.

Transport na potrzeby własne – jak wskazuje sama nazwa, funkcjonuje najczęściej jako dodatkowa, pomocnicza działalność przedsiębiorcy niezwiązanego z profesjonalnym transportem zarobkowym.

W rozumieniu art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym, niezarobkowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne, to każdy przejazd pojazdu po drogach publicznych z pasażerami lub bez, załadowanego lub bez ładunku, przeznaczonego do nieodpłatnego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego osób lub rzeczy, wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej, spełniający łącznie następujące warunki:

a) pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników,

b) przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi,

c) w przypadku przejazdu pojazdu załadowanego - rzeczy przewożone są własnością przedsiębiorcy lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rzeczy z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz pracowników i ich rodzin,

d) nie jest przewozem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług turystycznych.

 

Należy mieć na uwadze, że wykonując przewozy na potrzeby własne w kraju, przedsiębiorca musi dysponować aktualnym zaświadczeniem na przewozy drogowe na potrzeby własne w krajowym niezarobkowym transporcie drogowym osób lub rzeczy.

W pojazdach zgłoszonych do zezwolenia, muszą znajdować się wypisy z zaświadczenia, które każdorazowo powinny być okazywane w trakcie kontroli. Dokument wydaje właściwy dla siedziby firmy starosta. Nie ma konieczności ubiegania się o zezwolenie, jeśli transport odbywa się w ramach powszechnych usług pocztowych, jest realizowany przez przedsiębiorców posiadających uprawnienia do wykonywania transportu drogowego, pojazdy służą do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą lub dopuszczalna masa całkowita pojazdu lub zespołu pojazdów nie przekracza 3,5 t.

Zezwolenia nie trzeba posiadać również w przypadku działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego. Obowiązek uzyskania zaświadczenia nie dotyczy także rolników (art. 33 ust. 2 pkt 2 stawy o transporcie drogowym). Wniosek o zaświadczenie na przewozy drogowe na potrzeby własne w krajowym transporcie drogowym osób lub rzeczy należy złożyć do właściwego miejscowo starostwa lub miasta na prawach powiatu. Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, urząd wzywa do ich uzupełnienia w terminie 7 dni.

 

Dokumenty potrzebne do uzyskania zezwolenia:

1. Wniosek o zaświadczenie na przewozy drogowe na potrzeby własne w krajowym transporcie drogowym osób lub rzeczy

2. Wykaz pojazdów samochodowych

3. Oświadczenie o zamiarze zatrudnienia kierowców

4. Pełnomocnictwo w sprawach administracyjnych

5. Dowód wniesienia opłaty

6. Potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej za pełnomocnictwo

We wniosku należy podać ilość potrzebnych wypisów z Zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne w krajowym transporcie drogowym osób lub rzeczy. Dokument jest ważny bezterminowo. Uwaga - można z niego korzystać tylko na terytorium Polski.

Oplata za wydanie zezwolenia wynosi 500 zł, dodatkowo należy uiścić 100 zł za każdy wypis z zaświadczenia dla zgłoszonego pojazdu. Opłatę wnosi się na konto starostwa. W przypadku złożenia wniosku przez pełnomocnika, opłata wynosi 17 zł. Za pełnomocnictwo udzielone mężowi, żonie, dzieciom, rodzicom, dziadkom, wnukom lub rodzeństwu nie wnosi się dodatkowej opłaty. Zezwolenie zostanie wydane w terminie 1 miesiąca, który jednak w wyjątkowych okolicznościach może wydłużyć się do 2 miesięcy

 

Czym różni się przewóz na potrzeby własne od innych typów przewozów?

W praktyce bardzo często zdarza się, że mylone są pojęcia transportu na potrzeby własne z przewozem niehandlowym, pojawiają się również wątpliwości, czy niezarobkowy przewóz drogowy, jest tym samym co przewóz na potrzeby własne. Spróbujmy przyjrzeć się definicjom:

 

PRZEWÓZ NIEHANDLOWY, czyli NIEZWIĄZANY z działalnością gospodarczą

Pojęcie przewozu niehandlowego zdefiniowane zostało dopiero w oparciu o wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 3 października 2013 r. w sprawie C-317/12, w którym wskazano, że pojęcie niehandlowego przewozu rzeczy powinno być interpretowane zgodnie z nazwą, zatem przewóz taki nie może posiadać związku z działalnością gospodarczą i nie powinien być wykonywany w celu osiągnięcia zysku. W związku z powyższym, niehandlowy przewóz drogowy oznacza przewóz dokonywany przez osobę fizyczną, który nie jest związany z wykonywaną przez tę osobę działalnością gospodarczą. Przewóz taki, aby być uznanym za niehandlowy nie może być wykonywany w ramach działalności pomocniczej w stosunku do podstawowej działalności gospodarczej (w przeciwieństwie do transportu na potrzeby własne). Ponadto, niehandlowy przewóz dokonywany przez osobę fizyczną na własny rachunek i jedynie w czasie wolnym. Oznacza to, że wyłączenie z art. 3 lit. h rozporządzenia nie obejmuje przewozów na potrzeby własne wykonywanych pomocniczo do prowadzonej działalności gospodarczej również zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 7,5 tony. […] niehandlowy przewóz w żaden sposób nie może być związany, nawet ubocznie, z prowadzeniem działalności gospodarczej (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 15 stycznia 2019 r. syg. akt II SA/Ol 866/18).

Aktualnie pojęcie „przewozu niehandlowego” zostało zdefiniowane w art. 4 lit. r rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (definicja wprowadzona ROZPORZĄDZENIEM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2020/1054 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 561/2006 w odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 165/2014 w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów). Zgodnie z art. 4 lit. r rozporządzenia (WE) nr 561/2006 niehandlowy przewóz oznacza "każdy przewóz drogowy inny niż przewóz zarobkowy lub na potrzeby własne, za który nie otrzymuje się bezpośredniego ani pośredniego wynagrodzenia i który nie generuje bezpośrednio ani pośrednio żadnego dochodu dla kierowcy pojazdu ani nikogo innego oraz który nie ma związku z działalnością zawodową ani zarobkową.”

 

NIEZAROBKOWY PRZEWÓZ DROGOWY = PRZEWÓZ NA POTRZEBY WŁASNE = TRANSPORT NA POTRZEBY WŁASNE

Zgodnie z art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym niezarobkowy przewóz drogowy jest to - przewóz na potrzeby własne. Zatem te dwa pojęcia należy rozumieć jako synonimy. Dodatkowo możemy spotkać się również z określeniem „Transport na potrzeby własne”, które również można traktować równoznacznie.

Adriana Kominowska,

Ekspert w zakresie dokumentacji oraz rozliczeń kierowców,

Kancelaria Prawna Viggen

 

Add comment

Security code Refresh

    okładkana stronę   okładka 10 2022   okladka   okładka fc   wwwokladka   okładka1   okładka 5 www

OBEJRZYJ ONLINE